Η φορολογική αρχή απέρριψε την εκπεσιμότητα των δαπανών λόγω ανεπαρκούς αιτιολόγησης και αοριστίας των τιμολογίων ως προς την περιγραφή των υπηρεσιών, θεωρώντας ότι δεν τεκμηριώνεται επαρκώς η παροχή τους. Η εταιρία υποστήριξε ότι τα τιμολόγια παραπέμπουν σε συγκεκριμένη σύμβαση που προσδιορίζει αναλυτικά το αντικείμενο της συναλλαγής και ότι δεν απαιτείται επανάληψη της περιγραφής στο τιμολόγιο.

Το Διοικητικό Εφετείο έκανε δεκτή τη θέση της φορολογικής αρχής και έκρινε τις δαπάνες μη εκπεστέες, χωρίς περαιτέρω έλεγχο της πραγματικής παροχής των υπηρεσιών.

Αντιθέτως, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η παραπομπή σε σαφή σύμβαση μπορεί να επαρκεί για την περιγραφή, εφόσον από αυτήν προκύπτει με σαφήνεια το αντικείμενο της παροχής. Επισήμανε ότι κρίσιμο είναι η ουσιαστική πραγματοποίηση των υπηρεσιών και όχι η τυπική πληρότητα του τιμολογίου (ΣτΕ 358/2026).