Announcement

Η Εγκύκλιος Ε. 2094/06.11.2025 αφορά στην παροχή διευκρινίσεων για την επιβολή του Ψηφιακού Τέλους Συναλλαγής σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 5177/2025 (Α'21).

Παρατίθενται ακολούθως σημαντικά σημεία αυτής για τα οποία μπορείτε να ανατρέξετε στην εγκύκλιο στη συνέχεια:

Διευκρινίζεται το Τέλος επιβάλλεται σε συναλλαγές/πράξεις, είτε αυτές καταρτίζονται εντύπως, είτε ηλεκτρονικά, είτε αποδεικνύονται με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.

Επιβάλλεται ανεξαρτήτως του τόπου όπου πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή ή του τόπου που καταρτίστηκε ή εκτελέστηκε η σύμβαση.

Δεν επιβάλλεται Τέλος σε συμβάσεις, συναλλαγές και πράξεις που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής:

α) του Κώδικα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ν. 5144/2024, Α' 162),

β) του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας (ν.5219/2025, Α'130) ο οποίος κωδικοποίησε, μεταξύ άλλων, τον Κώδικα Διατάξεων Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών, Γονικών Παροχών και Κερδών από Τυχερά Παίγνια (ν. 2961/2001, Α'266) και τον ν.1587/1950 (Α'294), περί φορολογίας μεταβίβασης ακινήτων,

γ) του Φόρου Συγκέντρωσης Κεφαλαίου του Δεύτερου Βιβλίου του ν. 5177/2025 (Α'21) και του Φόρου Τραπεζικών Εργασιών (ν. 1676/1986, Α' 204), ο οποίος καταργήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 33 του ν.2873/2000 και σύμφωνα με τις ίδιες διατάξεις δεν επανήλθε το τέλος χαρτοσήμου

δ) του Τέλους Μεταβίβασης Αυτοκινήτων (αρθ. 27 του ν. 2873/2000, Α' 285).

Συνεπώς, η επιβολή των ανωτέρω φόρων/τελών αποκλείει την επιβολή Τέλους, ακόμη και στην περίπτωση που συμβάσεις, συναλλαγές ή πράξεις υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής των ανωτέρω νόμων, όμως είναι πράξεις απαλλασσόμενες από τους φόρους αυτούς.

Προκειμένου να προσδιοριστεί κάθε φορά το υπόχρεο προς απόδοση πρόσωπο, εξετάζεται κατά προτεραιότητα:

• Αν ένας από τους συναλλασσόμενους είναι φορολογικός κάτοικος αλλοδαπής, φυσικό πρόσωπο, νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, χωρίς μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα, τότε υπόχρεος για την απόδοση του Τέλους είναι ο έτερος συναλλασσόμενος, φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων και των προσώπων που δεν επιβαρύνονται ή δεν είναι υποκείμενα του Τέλους.
• Αν ένας από τους συναλλασσόμενους είναι νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα και ο έτερος είναι φυσικό πρόσωπο, υπόχρεος για την απόδοση είναι το νομικό πρόσωπο ή η νομική οντότητα, εφόσον είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας ή έχει μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα.
• Αν ένας από τους συναλλασσόμενους είναι φυσικό πρόσωπο που ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα (ατομική επιχείρηση) και ο έτερος είναι ιδιώτης, η περίπτωση αυτή εντάσσεται στην περ. γ) της παρ. 4 του άρθρου 3 και υπόχρεος για την απόδοση είναι το φυσικό πρόσωπο που ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα.
• Σε κάθε άλλη περίπτωση υπόχρεος για την απόδοση είναι ο λήπτης της χρηματικής παροχής ή ο ωφελούμενος από τη συναλλαγή. Σε περίπτωση που συμβαλλόμενος είναι το Δημόσιο ή φορέας της Γενικής Κυβέρνησης, υπόχρεος σε απόδοση είναι ο αντισυμβαλλόμενος, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που σε επί μέρους διατάξεις υπόχρεο ορίζεται το Δημόσιο ή ο φορέας της Γενικής Κυβέρνησης (άρθρα 22, 23, 25).

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ

V. Δάνεια - Άρθρο 7.

Το Τέλος υπολογίζεται επί του ποσού που αναγράφεται στη σύμβαση και αποδίδεται μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την κατάρτιση της σύμβασης, ανεξαρτήτως του πότε καταβάλλεται το ποσό. Διαφορετική είναι η περίπτωση ανοικτού δανεισμού, όπου η κάθε απόληψη έναντι του πιστωτικού ορίου λογίζεται ως ξεχωριστό δάνειο, οπότε η δήλωση υποβάλλεται εμπρόθεσμα μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την κάθε απόληψη.

Το επιβαλλόμενο Τέλος δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ ανά δάνειο.

VI. Τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμός - Άρθρο 8.

41. Για δάνειο που κινείται ως τρεχούμενος ή αλληλόχρεος δοσοληπτικός λογαριασμός, επιβάλλεται Τέλος. Ως δανειακός τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμός νοείται η σύμβαση μεταξύ δύο (2) συμβαλλόμενων προσώπων, εκ των οποίων το ένα τουλάχιστον ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα, με την οποία προβλέπεται ότι στη μεταξύ τους σειρά συναλλαγών, οι οποίες έχουν ως αιτία δανειακή σύμβαση, οι αμοιβαίες πιστώσεις και οφειλές θα κατατίθενται σε έναν ενιαίο λογαριασμό, ο οποίος τηρείται στα βιβλία των συμβαλλόμενων μερών.

42. Επισημαίνεται ότι δεν καταλαμβάνονται οι δανειακοί δοσοληπτικοί ή αλληλόχρεοι λογαριασμοί που ένας εκ των δύο συμβαλλομένων του αλληλόχρεου είναι πιστωτικό ίδρυμα ή αλλοδαπή τράπεζα κατά την έννοια του άρθρου 36 του ν.3220/2004 (Α'15) με βάση και τη διάταξη της περ. δ) της παρ. 3 του άρθρου 2 του ν.5177/2025 (Α'21).

43. Το Τέλος υπολογίζεται για κάθε φορολογικό έτος επί του μεγαλύτερου ύψους του χρεωστικού ή πιστωτικού υπολοίπου του οικείου λογαριασμού. Για τον υπολογισμό του λαμβάνονται υπόψη οι συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στο οικείο φορολογικό έτος χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το χρεωστικό ή πιστωτικό υπόλοιπο του προηγούμενου φορολογικού έτους που μεταφέρεται (εξ απογραφής).

44. Σε περίπτωση συναλλαγών που διενεργήθηκαν πριν την 1/12/2024 και δεν υπάγονταν σε τέλος χαρτοσήμου λόγω εδαφικότητας, ενώ πλέον εμπίπτουν στο πεδίο του Τέλους, για τον υπολογισμό του μεγαλύτερου χρεωστικού ή πιστωτικού υπολοίπου του λογαριασμού λαμβάνονται υπόψη οι συναλλαγές όλου του φορολογικού έτους.

Για τον υπολογισμό του μεγαλύτερου χρεωστικού ή πιστωτικού υπολοίπου δεν λαμβάνονται υπόψη τυχόν τόκοι που απορρέουν από τον τρεχούμενο δοσοληπτικό λογαριασμό.

Στην περίπτωση που το υπόλοιπο του τρεχούμενου δοσοληπτικού μεταφερθεί στην επόμενη χρήση και κατά τη διάρκεια αυτής δεν κινηθεί, δηλαδή μείνει ο λογαριασμός αδρανής, τότε δεν οφείλεται Τέλος για το αντίστοιχο φορολογικό έτος.

Το επιβαλλόμενο Τέλος του τρεχούμενου δοσοληπτικού λογαριασμού ανά φορολογικό έτος δεν υπερβαίνει το όριο των 150.000 ευρώ.

45. Στην έννοια της πίστωσης εμπίπτει και η τακτική κεντρική συγκέντρωση των ταμειακών διαθεσίμων όλων των εταιρειών ενός ομίλου σε ένα λογαριασμό, υπό την διαχείριση συνήθως της μητρικής εταιρείας του ομίλου επιχειρήσεων (cash pooling), η οποία αντιμετωπίζεται ως προς την επιβολή του Τέλους κατά περίπτωση ανάλογα με τα χαρακτηριστικά που διέπουν την συναλλαγή (δάνειο, ανάληψη/κατάθεση, τρεχούμενος δοσοληπτικός).

46. Ο συντελεστής του επιβαλλόμενου Τέλους επί του δανειακού τρεχούμενου δοσοληπτικού λογαριασμού ορίζεται σε 2,40%, εφόσον:

α) όλοι οι συμβαλλόμενοι είναι φυσικά πρόσωπα που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα και ο δοσοληπτικός λογαριασμός λειτουργεί αποκλειστικά για σκοπούς που σχετίζονται με την δραστηριότητά τους αυτή,

β) ένας από τους συμβαλλόμενους είναι κεφαλαιουχική ή προσωπική εταιρεία που συστάθηκε στην αλλοδαπή ή ημεδαπή. Ο ίδιος συντελεστής εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις συναλλαγών σε τρεχούμενο δοσοληπτικό λογαριασμό μεταξύ κεφαλαιουχικής ή μη κεφαλαιουχικής εταιρείας και των μετόχων ή εταίρων αυτής κατά περίπτωση.

Σε κάθε άλλη περίπτωση εφαρμόζεται συντελεστής 3,60%, όπως η περίπτωση σύμβασης τρεχούμενου δοσοληπτικού ή αλληλόχρεου λογαριασμού μεταξύ αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με φυσικό πρόσωπο ή μέλος της.

47. Το Τέλος αποδίδεται με την υποβολή δήλωσης εντός του πρώτου μήνα από την κατάρτιση των οικονομικών καταστάσεων του φορολογικού έτους, κατά το οποίο προέκυψε το υπόλοιπο του δανειακού τρεχούμενου δοσοληπτικού λογαριασμού και όχι αργότερα των επτά (7) μηνών από τη λήξη του φορολογικού αυτού έτους. Για παράδειγμα, για επιχειρήσεις με φορολογική περίοδο από 1/1 έως 31/12 εκάστου έτους, που τηρούν διπλογραφικά βιβλία, υφίσταται υποχρέωση δήλωσης και απόδοσης του αναλογούντος Τέλους, έως την 31/7 του επόμενου έτους. Ενώ για επιχειρήσεις με φορολογική περίοδο από 01/07 έως 30/06 που τηρούν διπλογραφικά βιβλία, υφίσταται υποχρέωση δήλωσης και απόδοσης του αναλογούντος Τέλους, έως την 31/1 του επόμενου έτους.

48. Υποκείμενος και υπόχρεος για τη δήλωση και την απόδοσή του Τέλους είναι ο συναλλασσόμενος, στα βιβλία του οποίου προκύπτει πιστωτικό υπόλοιπο, με την επιφύλαξη του άρθρου 3. Δεδομένου ότι το μεγαλύτερο χρεωστικό ή πιστωτικό υπόλοιπο πρέπει να προκύπτει από το τηρούμενο λογιστικό σύστημα και τα κατάλληλα λογιστικά αρχεία (βιβλία) που χρησιμοποιούνται για τη σύνταξη των χρηματοοικονομικών καταστάσεων και άλλων πληροφοριών, σύμφωνα με τα λογιστικά πρότυπα που προβλέπονται στην ελληνική νομοθεσία και για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της φορολογικής νομοθεσίας, απαιτείται η τήρηση διπλογραφικού λογιστικού συστήματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 του ν.4308/2014 (Α'251, Ε.Λ.Π.), για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

VII. Καταθέσεις και αναλήψεις - Άρθρο 9.

49. Σύμφωνα με το άρθρο 9, επιβάλλεται Τέλος επί των καταθέσεων και αναλήψεων, από και προς νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες (όπως αυτές ορίζονται στον ν.4172/2023 – Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, εφεξής ΚΦΕ), που διενεργούνται από εταίρους, μετόχους ή άλλα πρόσωπα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν πρόκειται για απολήψεις έναντι κερδών κατά τη διάρκεια της διαχειριστικής περιόδου, και με βασική προϋπόθεση ότι οι καταθέσεις ή αναλήψεις δεν γίνονται στο πλαίσιο ιδιαίτερης σύμβασης. Σημειώνεται ότι για τον ορισμό των νομικών προσώπων/νομικών οντοτήτων θα εφαρμόζεται ο ορισμός του άρθρου 2 του ν.4172/2013. Στη ρύθμιση αυτή υπάγονται οι καταθέσεις ή αναλήψεις που αποδεικνύονται μόνο με εγγραφή στα λογιστικά αρχεία ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο.

Ως ισοδύναμο έγγραφο λογίζεται για παράδειγμα το αποδεικτικό κίνησης λογαριασμού τράπεζας με σχετική αιτιολογία (Extrait).

Διευκρινίζεται ότι όταν διενεργούνται αναλήψεις χρημάτων από μετόχους ή εταίρους κατά τη διάρκεια ενός φορολογικού έτους και αυτές είναι μεγαλύτερες από τα κέρδη που τους αναλογούν, η διαφορά αυτή υπόκεινται σε Τέλος το οποίο αποδίδεται εμπρόθεσμα μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την έγκριση της Γενικής Συνέλευσης.

50. Η κατάθεση χρημάτων από μετόχους, εταίρους ή τρίτους με σκοπό την μελλοντική αύξηση κεφαλαίου εταιρείας, δεν υπόκειται σε Τέλος υπό την προϋπόθεση ότι τα χρηματικά αυτά ποσά δεν θα διατεθούν για άλλο λόγο, πέρα από αυτόν για τον οποίο προορίζονται.

51. Για τον υπολογισμό του Τέλους επί των καταθέσεων και αναλήψεων εφαρμόζεται συντελεστής:

α) ένα κόμμα είκοσι τοις εκατό (1,20%), εφόσον πρόκειται για κεφαλαιουχικές ή προσωπικές εταιρείες που συστάθηκαν στην ημεδαπή ή την αλλοδαπή, με βάση την οικεία καταχώριση στα προβλεπόμενα λογιστικά αρχεία που τηρεί το νομικό πρόσωπο ή η νομική οντότητα και

β) τρία κόμμα εξήντα τοις εκατό (3,60%) σε όλες τις άλλες περιπτώσεις (ήτοι νομικές οντότητες του άρθρου 2 του ΚΦΕ).

Με το Τέλος βαρύνεται και είναι υπόχρεο για την απόδοσή του το νομικό πρόσωπο ή η νομική οντότητα, τα χρηματικά διαθέσιμα του οποίου αποτελούν αντικείμενο καταθέσεων ή αναλήψεων. Σε περίπτωση που η κατάθεση ή η ανάληψη διενεργείται μεταξύ δύο νομικών προσώπων/νομικών οντοτήτων, τότε υπόχρεος προς απόδοση είναι ο λήπτης της χρηματικής παροχής ή ο ωφελούμενος.

Δεν επιβάλλεται Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής στις καταθέσεις χρημάτων σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή ίδρυμα πληρωμών του ν. 4537/2018 (Α' 84) ή ίδρυμα ηλεκτρονικού χρήματος του ν. 4021/2011 (Α' 218) που είναι αδειοδοτημένα και εποπτευόμενα από την Τράπεζα της Ελλάδος και σε αλλοδαπές τράπεζες κατά την έννοια του άρθρου 36 του ν. 3220/2004 (Α' 15), καθώς και στην ανάληψη αυτών.

IX. Μεταβίβαση επιχείρησης - Άρθρο 11.

56. Σύμφωνα με το άρθρο 11 επιβάλλεται Τέλος στη μεταβίβαση επιχείρησης εφόσον αυτή γίνεται εξ επαχθούς αιτίας ως συνόλου, μέρους, κλάδου ή τμήματος κλάδου επιχείρησης ή εξ επαχθούς αιτίας, επιβατηγών, φορτηγών, λεωφορείων και μοτοσυκλετών δημόσιας χρήσης μαζί με την άδεια κυκλοφορίας τους, εφόσον χρησιμοποιούνται αυτοτελώς για την άσκηση επιχείρησης μεταφοράς προσώπων ή αγαθών.

57. Η μεταβίβαση επιχείρησης εξ επαχθούς αιτίας θεωρείται ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Τέλους εφόσον η επιχείρηση μεταβιβάζεται ως σύνολο, μέρος, κλάδος ή τμήμα κλάδου και εφόσον είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής του ΦΠΑ σύμφωνα με το πρώτο και δεύτερο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 5 του Κώδικα ΦΠΑ.

58. Εφόσον η μεταβίβαση επιχείρησης ως συνόλου, κλάδου ή μέρους αυτής, πραγματοποιείται για την κάλυψη εισφοράς σε εταιρικό κεφάλαιο νομικού προσώπου ή οντότητας, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Τέλους καθώς υπάγεται στο καθεστώς του Φόρου Συγκέντρωσης Κεφαλαίου (παρ. 3 του άρθρου 2).

59. Η μεταβίβαση οχημάτων (επιβατηγών, φορτηγών, λεωφορείων και μοτοσυκλετών) δημόσιας χρήσης μαζί με την άδεια κυκλοφορίας τους, νοείται ως μεταβίβαση επιχείρησης ως συνόλου, ενώ η μεταβίβαση μόνο της άδειας αυτών, θεωρείται μεταβίβαση μέρους επιχείρησης.

60. Ο συντελεστής του Τέλους ορίζεται σε 2,40% επί του τιμήματος της μεταβίβασης ή της καθαρής θέσης της μεταβιβαζόμενης επιχείρησης εφόσον αυτή είναι μεγαλύτερη του τιμήματος της μεταβίβασης.

61. Το Τέλος δεν επιβάλλεται στη μεταβίβαση επιχείρησης:

α) από χαριστική αιτία,

β) στο πλαίσιο μετασχηματισμού επιχειρήσεων όπως αυτές αναλυτικά ορίζονται στην παρ. 4 του άρθρου 11.

62. Με βάση τις διατάξεις της περ. α' της παρ. 1 και της περ. α' της παρ. 4 του άρθρου 3, ως υποκείμενος και υπόχρεος για τη δήλωση και απόδοση του Τέλους ορίζεται ο λήπτης της χρηματικής παροχής, δηλαδή ο μεταβιβάζων την επιχείρηση εν προκειμένω, ο οποίος βαρύνεται και με τη δαπάνη εφόσον δεν συμφωνείται διαφορετικά μεταξύ του μεταβιβάζοντος και του αποκτώντος την επιχείρηση.

XI. Λοιπές συμβάσεις υπαγόμενες σε Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής - Άρθρο 13.

69. Με το άρθρο 13 επιβάλλεται, αυτοτελώς, Τέλος, στις παρακάτω συμβάσεις:

XII. Συμβιβασμός - Άρθρο 14.

70. Σύμφωνα με το άρθρο 14 επιβάλλεται Τέλος στη σύμβαση συμβιβασμού, όταν με τη σύμβαση συμφωνείται χρηματικό ποσό που ο ένας συναλλασσόμενος οφείλει στον έτερο, στο πλαίσιο συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς.

Υπολογίζεται επί του συμφωνούμενου ως οφειλόμενου ποσού και όχι επί του αρχικώς αξιούμενου ποσού της απαίτησης.

Υπόκειται στο Τέλος και η περίπτωση που οι προς συμβιβασμό προτεινόμενες απαιτήσεις προέρχονται από πράξεις, οι οποίες υπόκεινται στο καθεστώς του ΦΠΑ ή άλλου φόρου.

Σε περίπτωση σύμβασης συμβιβασμού αμοιβαίων ανταπαιτήσεων, η κάθε πράξη συμβιβασμού για κάθε απαίτηση εξετάζεται αυτοτελώς.

Ο συντελεστής που εφαρμόζεται είναι 2,40% εφόσον:

α) τα συναλλασσόμενα μέρη ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα και ο συμβιβασμός γίνεται στο πλαίσιο αυτής όπως π.χ. οι πράξεις συμβιβασμού μεταξύ ατομικών επιχειρήσεων, ή

β) τουλάχιστον ένας από τους συναλλασσόμενους είναι κεφαλαιουχική (ΑΕ, ΕΠΕ, ΙΚΕ) ή προσωπική εταιρεία (ΟΕ, ΕΕ) που συστάθηκε στην ημεδαπή ή την αλλοδαπή,

ενώ σε διαφορετική περίπτωση, εφαρμόζεται συντελεστής 3,60%, όπως π.χ. μεταξύ ιδιωτών ή ιδιώτη και ατομικής επιχείρησης.

71. Υποκείμενος και υπόχρεος για την απόδοσή του Τέλους είναι ο οφειλέτης της συμβιβαζόμενης απαίτησης.